Μια γωνιά αφιερωμένη στην Ελλάδα, τον ευλογημένο τόπο που μας μεγάλωσε.Έναν παραδεισένιο τόπο που τον μετατρέπουν σε κόλαση. Φιλοξενώντας επιλεγμένα κείμενα άλλων ιστολογίων αλλά και δικές μας σκέψεις και προβληματισμούς, ενώνουμε και τη δική μας απλή φωνή με τη φωνή όσων συμπατριωτών μας αντιδρούν και αντιστέκονται στην καταστροφή της πατρίδας και του λαού μας. Μας πιάνει αλλεργία με τους προδότες πολιτικούς, με τους ξένους άρπαγες, με τους Γερμανούς νεο-κατακτητές, με τους αλλοδαπούς λαθρο-κατακτητές και γενικά με όλων των ειδών τις συμμορίες που λυμαίνονται τον τόπο μας. Θέλουμε πίσω την Ελλάδα μας. agiovasilema@gmail.com









Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Για να γλυτώσουν το τομάρι τους…


 

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΜΕ το δίκαιο, στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου, συντελείται μια αδικία και εξηγούμεθα.

ΕΙΧΕ τους φίλους του ο κ. Τσοχατζόπουλος. Φίλοι στην παντοδυναμία του στις μαλακές πολυθρόνες, εχθροί του στο σκληρό του(ς) εδώλιο. Έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και βρέθηκε απέναντι στους συνεργάτες του. Καθένας το τομάρι του και η «φιλία» πάει περίπατο. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω κι όποιον πάρει ο…χάρος.

ΟΙ συνεργάτες και «εν αμαρτίαις» τσιράκια του έπιναν νερό στο όνομά του. Ορκίζονταν για την εντιμότητα και τινάζονταν για στάση προσοχής στο τηλεφώνημά του. Και, βέβαια, το’ χαν καμάρι. Άνθρωπος του Τσοχατζόπουλου «τω καιρώ εκείνω»…Να του διεκπεραιώνεις υποθέσεις και να σου
...
ζητάει τη γνώμη, να σου δίνει εντολές κι εσύ να «εκτελείς» και να «παρουσιάζεσαι»…Το’ χες ζήσει στο στρατό, απ’ την ανάποδη, όλο άγχος και φόβο. Εδώ το πράμα είχε συμφέρον και αυθορμητισμό, κάτι από «δόξα» και ισχύ μπολιασμένη απ’ την ισχύ του Άκη.

ΓΙ αυτό είχαν και τουπέ (κάτι απ’ το τουπέ του Αρχηγού) τα παλληκάρια του. Κι ήθελε…μέσον για να πλησιάσεις π.χ. τον κ. Σαχπατζίδη της Θεσσαλονίκης. Το’ χες καμάρι να σε χαιρετίσει. Στο κελί του σήμερα και με τις χειροπέδες αξεσουάρ των χειρών του ο παραπάνω, ακονίζει το μαχαίρι. Για τον Άκη-σωτήρα του(ς) που θα φάει τις μαχαιριές.

ΑΥΤΟΙ, λοιπόν, τα «σύνεργα» του κ. Τσοχατζόπουλου, υποτελείς και μπιστικοί του ένωσαν τις δυνάμεις τους, όπλισαν, σημαδεύουν και πυροβολούν σε στόχο ενιαίο. Ταυτόχρονα, σηκώνουν τους ώμους για τα «έργα» τους, διαρρηγνύουν ιμάτια και αναθεματίζουν την ώρα που τον…γνώρισαν. «Μας έμπλεξε» (ως…άβουλα όντα αυτά της πιάτσας τα τσακάλια). «Γι αυτόν πληρώνουμε» (ατιμασμένες παρθένες που δεν τις είχε αγγίξει χέρι), «κατέστρεψε τη ζωή μου» (περιστερές κατάλευκες στο άρμα του αρχικόρακα). 

ΤΟΥΣ βλέπουμε, ακούμε και επιμένουμε. Να πληρώσει κατά το κρίμα του έκαστος/εκάστη, και ο Αρχηγός κατά το πλήθος και το εύρος των ανομημάτων του.

ΩΣΤΟΣΟ, η τακτική τους παραπέμπει σε μιαν άλλη πρακτική. Εκείνη των ναζιστών στη Νυρεμβέργη, που καθένας τους υπεδείκνυε τον ανώτερό του σαν υπεύθυνο των εγκλημάτων του, με την επωδό «εκτελούσα διαταγές». Όλα τα τεντωμένα δάκτυλα των επί μέρους σφαγέων έδειχναν…Χίτλερ, ωστόσο, δεν γλύτωσαν την κρεμάλα.

ΓΙ αυτό και επιμένουμε. Τιμωρείστε τους «συνεργάτες» και ξεψαχνίστε τους πού κρύβουν τα λεφτά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου