Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά και δεν υπάρχει καλύτερο διάλειμμα από το θαλασσινό μπανάκι, από το παγωμένο τσιπουράκι συνοδευόμενο από ψαρικά και μεζέδες. Ωστόσο, θα πρέπει να καλλιεργήσουμε μία κριτική νοοτροπία κατανάλωσης, να ενημερωθούμε για τα είδη που αντιμετωπίζουν άμεσα τον κίνδυνο της εξαφάνισης, αλλά και για αυτά που είναι υπεραλιευμένα στη χώρα μας, και να μην τα προτιμάμε.
Οι ήρωές της παρακάτω ιστορίας μας δείχνουν το δρόμο...
ΘΕΑΤΡΙΚΟ: Φάτε μάτια ψάρια
Πρόσωπα: Έλενα, Στέλιος, Γιάννης, Χρήστος, Ρένα, Παύλος, κυρ Στάθης
Σκηνικό: Ψαροταβέρνα σε κυκλαδίτικο νησί.
Έλενα: Ελάτε να κάτσουμε εδώ που έχει σκιά, έχω σαλτάρει όλη μέρα στον ήλιο…
Στέλιος: Εμείς τι να πούμε που παίζαμε και ρακέτες; Φίλε δώσαμε ρεσιτάλ σήμερα!
Γιάννης: Τύφλα να’χει ο Κανάκης μιλάμε!
Χρήστος: Αφήστε τα αυτά τώρα, να παραγγείλουμε γιατί έχει φτάσει η κοιλιά στην πλάτη
Ρένα: Εγώ θέλω ψαράκι
Γιάννης: Ό,τι θέλει το μωράκι μου…
Χρήστος: Νάτος…γκαρσόν! Να παραγγείλουμε;
Παύλος: Καλησπέρα, θέλετε να παραγγείλετε;
Ρένα: Ναι. Ψαράκι έχετε;
Παύλος: Εγώ προσωπικά όχι, η θάλασσα τα έχει.
Έλενα: (χαμηλόφωνα στη Ρένα) … κι άλλος που τον βάρεσε ο ήλιος!
Γιάννης: ΟΚ για πείτε μας από ψαρικά τι παίζει;
Παύλος: Πείτε μου εσείς τι θέλετε και
....
