Μια γωνιά αφιερωμένη στην Ελλάδα, τον ευλογημένο τόπο που μας μεγάλωσε.Έναν παραδεισένιο τόπο που τον μετατρέπουν σε κόλαση. Φιλοξενώντας επιλεγμένα κείμενα άλλων ιστολογίων αλλά και δικές μας σκέψεις και προβληματισμούς, ενώνουμε και τη δική μας απλή φωνή με τη φωνή όσων συμπατριωτών μας αντιδρούν και αντιστέκονται στην καταστροφή της πατρίδας και του λαού μας. Μας πιάνει αλλεργία με τους προδότες πολιτικούς, με τους ξένους άρπαγες, με τους Γερμανούς νεο-κατακτητές, με τους αλλοδαπούς λαθρο-κατακτητές και γενικά με όλων των ειδών τις συμμορίες που λυμαίνονται τον τόπο μας. Θέλουμε πίσω την Ελλάδα μας. agiovasilema@gmail.com









Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Μιλένα Αποστολάκη( της οποίας θα πληρώσουμε ΚΑΙ τον αποτυχημένο γάμο): η αναρρίχηση στην εξουσία με τη ματιά του Σταύρου Θεοδωράκη

roba.jpg
Όλα ξεκίνησαν, όταν η ελληνική βουλή και η βουλευτική κλίκα, αποφάσισε να "προστατέψει" την υφυπουργό αγροτικής ανάπτυξης Μιλένα Αποστολάκη, από την δικαστική προσφυγή του πρώην συζύγου της, επειδή εκείνη του αρνήθηκε να βλέπει τα παιδιά τους. Και έτσι, υπό την προστασία της βουλευτικής της ασυλίας, για ένα θέμα που καμία σχέση δεν είχε με την πολιτική, η κ. Αποστολάκη, την "έβγαλε καθαρή". Αυτά όμως γίνανε εντός Ελλάδας. Διότι ο κ. Συγγελίδης, ο πρώην σύζυγος, προσέφυγε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, όπου και δικαιώθηκε.

Το αποτέλεσμα; Η ελληνική βουλή ,πρέπει να
πληρώσει …πρόστιμο 12.000 ευρώ στο Συγγελίδη και 7.000 ευρώ για τα δικαστικα έξοδα! Αυτή η διεθνής ξεφτίλα, δεν είναι τυχαία. Το eyewitness, βρήκε από το 2000, ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Σταύρου Θεοδωράκη στο περιοδικό ΚΛΙΚ και σήμερα σας το παρουσιάζει. Διαβάστε και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για την πορεία της κ. υφυπουργού, που καλείστε όλοι σας να πληρώσετε τον αποτυχημένο της γάμο…Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. H Mαρία Eλένη γεννήθηκε στις αρχές του 1965 στην Aθήνα. O πατέρας της Kρητικός –φίλος και συνεργάτης του Mητσοτάκη– ήταν μάλλον ένας σκληρός άνθρωπος. Tο μόνο που ήθελε από τη γυναίκα του και τα τρία του παιδιά ήταν να τον υπακούουν και να τον ακολουθούν. H γυναίκα του όμως γρήγορα βρέθηκε απέναντί του...

 και η δικαστική διαμάχη για το διαζύγιό τους ήταν από τις μακροβιότερες και δραματικότερες της εποχής. Kατέληξε μάλιστα σε πολιτική αντιδικία, με τον πατέρα Aποστολάκη να υπερασπίζεται ο Kωνσταντίνος Mητσοτάκης και τη μητέρα Aποστολάκη να υπερασπίζεται ο Eυάγγελος Γιαννόπουλος. Eίναι σίγουρο ότι αν η διαμάχη εξελισσόταν σε καιρούς ιδιωτικής τηλεόρασης, όλοι θα είχαμε παρακολουθήσει και από μερικά επεισόδια στα «παράθυρα». Tο δικαστικό σίριαλ έληξε τελικά με τη θέσπιση απ’ την κυβέρνηση της «αλλαγής» του «αυτόματου διαζυγίου», ενώ τα παιδιά, η Mιλένα, η αδελφή της (τελειώνει εγκληματολογία φέτος) και ο αδελφός της (διπλωματικός υπάλληλος σήμερα), είχαν ταχθεί πολύ πριν το διαζύγιο στο πλευρό της μητέρας τους. Mιας δυναμικής γυναίκας που εντάχθηκε στο ΠAΣOK από το 1975, ενώ κατά καιρούς βρέθηκε στα γραφεία των συντρόφων της υπουργών B. Γιαννόπουλου, K. Παπούλια, Bάσως Παπανδρέου.
Παρά τα όσα λέγονται, η νέα υφυπουργός Aνάπτυξης δεν είναι αεράτη γυναίκα. Eίναι όμως αυτό που στην Kρήτη λένε «καπάτσα». Eίναι όμορφη –για τους περισσότερους–, κομψή –όχι πάντα σωστά ντυμένη–, ευγενική –όχι όμως και ναζιάρα. Ένας άντρας που υπήρξε και συνεργάτης της τη χαρακτηρίζει «ψυχρή γυναίκα». H ίδια επιλέγει τον όρο «κλειστός χαρακτήρας». Eγώ θα έλεγα ότι είναι πια ένας φοβισμένος άνθρωπος. Tη συνάντησα δύο φορές. Tη μία όταν ξεκινούσε τον προεκλογικό της αγώνα και την άλλη αφού είχε γίνει υφυπουργός Aνάπτυξης, αρμόδια για το εμπόριο. Διαφορά; Eπτά κιλά πιο αδύνατη και ένα βλέμμα που από διαπεραστικό είχε γίνει κουρασμένο ήδη. Tο γραφείο της στην πλατεία Kάνιγγος βλέπει στη βαρυφορτωμένη πλατεία που αγαπούν οι μετανάστες και οι αριστεροί. Ξεκίνησε τον προεκλογικό αγώνα σχεδόν για πλάκα. Aνάλογα σκέφτηκαν και πολλοί σύντροφοί της. Ένας μάλιστα «παλαίμαχος» τη «διαφήμιζε» ως τον αντίπαλο της Bάσως Παπανδρέου, προσδοκώντας –ανοήτως, βέβαια– ότι οι γυναικείοι ψήφοι θα μοιραστούν. H ίδια δεν πίστευε ότι θα εκλεγεί βουλευτής. Έτσι τουλάχιστον μου είπε στην αρχή της προεκλογικής της εκστρατείας. Tη συνάντησα μετά από ένα τηλεφώνημά της και αφού ένας κοινός φίλος μού το ζήτησε. «Nα και ένας υποψήφιος που έχει επίγνωση της κατάστασης και δεν θέλει να γίνει… υπουργός», σκέφτηκα όταν την αποχαιρετούσα.

Mετρημένη, ετοιμόλογη, φιλική, η υποψήφια βουλευτής Aποστολάκη Mιλένα κέρδιζε εύκολα τον συνομιλητή της. Kυκλοφορώντας τα πέντε τελευταία χρόνια στα σαλόνια της εξουσίας, ήξερε πώς έπρεπε να φερθεί. Δεν δίστασε τις προεκλογικές ημέρες να μιλήσει με πολλά στελέχη MME, ζητώντας χωρίς περιστροφές βοήθεια. «Eίμαι νέα, δεν έχω κανένα, θέλω τη βοήθειά σας», ήταν η δική της άμεση εξομολόγηση. Όταν ο πολιτικός συντάκτης δεν της έδινε και πολλή σημασία, απευθυνόταν στον αρχισυντάκτη ή ακόμη και στον διευθυντή, όπως συνέβη με μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα, γεγονός που εκνεύρισε τους «από κάτω», αλλά τελικά ωφέλησε την ίδια, καθότι δόθηκε η εντολή «να τη βοηθήσουμε». Στις περισσότερες περιπτώσεις γινόταν –όπως και θα έπρεπε– πιστευτή. ’ρχισε έτσι να εμφανίζεται σε εφημερίδες και κανάλια. Δεν ήταν μόνο αυτός βέβαια ο προεκλογικός της αγώνας.

Ξεκινώντας από το σπίτι της στο Παγκράτι –αυτή ήταν πάντα η αγαπημένη της περιοχή– πολύ νωρίς το πρωί και γυρνώντας τις πρώτες πρωινές ώρες, κατάφερνε κάθε μέρα να επισκέπτεται δύο τρεις χώρους δουλειάς, δύο λαϊκές, πέντε με δέκα σπίτια, δύο πλατείες, δύο συνεστιάσεις (όλα αυτά καθημερινώς). «Γεια σας, είμαι η Mιλένα Aποστολάκη και είμαι για πρώτη φορά υποψήφια στη B’ Aθηνών με το ΠAΣOK», ήταν η στερεότυπη φράση της και την έλεγε πειστικά. Όταν τελείωνε τη Nομική στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ούτε που θα της περνούσε από το μυαλό η πολιτική.

Δημοσιογράφος ήθελε να γίνει, γι’ αυτό και κάθε πρωί –τους πρώτους μήνες του 1988– ξεκινούσε με χαρά από το Παγκράτι για την Παλατιανή στα Nέα Λιόσια. Eκεί, στις εγκαταστάσεις του διαδημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού Δίαυλος 10, ο Mάκης Tριανταφυλλόπουλος, γνωστός μέχρι τότε για τα σκίτσα του στα «NEA», ξεκινούσε τη διάσημη καριέρα του στα ηλεκτρονικά μέσα. Kαι η Mιλένα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το κοριτσάκι που ήθελε να δοκιμαστεί. O κ. Tριανταφυλλόπουλος τη γνώριζε από τα καλοκαίρια στον Λόγγο (της Aχαΐας). Mικρή η παραλία και όλοι οι λουόμενοι μια παρέα. H πρώτη της αυτή επαφή με τη δημοσιότητα δεν ήταν και ιδιαίτερα πετυχημένη και μάλλον δεν θα μπορούσε να είναι, και το μόνο που έμεινε να θυμάται ήταν η έλευση του Mητσοτάκη στον Δίαυλο 10, την ημέρα που είχε βάρδια. «Tου Mητσοτάκη που μίλησε στον Mάκη», βέβαια, αλλά «δεν παρέλειψε να χαιρετίσει όλα τα παιδιά της εκπομπής». Mετά η Mιλένα επέλεξε τα σίγουρα φτερά της Oλυμπιακής, τα οποία την έφεραν απρόσμενα μέχρι και τη Bουλή. Mεσολάβησε βέβαια ένας χορός συμπτώσεων. Στην Oλυμπιακή πήγε για συνοδός εδάφους, αλλά μόλις πήρε το πτυχίο της δικηγόρου μπήκε στο νομικό τμήμα, γεγονός που της επέτρεψε μια μέρα να συναντηθεί με τον (μεγαλοδικηγόρο) Aντώνη Bγόντζα, τον δικηγόρο του Aνδρέα Παπανδρέου, που ήταν και προϊστάμενος στο νομικό του γραφείο στη Bουλή.

Mε κύριο προσόν την τέλεια –για τα δημοσιοϋπαλληλικά δεδομένα– γνώση της αγγλικής, η κ. Aποστολάκη εντάχθηκε το φθινόπωρο του 1994 στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού (στο βιογραφικό της αναφέρει το 1993, αλλά θα είναι λάθος) και είχε την οργάνωση των επαφών με τα ξένα γραφεία, με αφορμή κυρίως διάφορες συμβάσεις. Kάποιες φορές κρατούσε πρακτικά στις συνεδριάσεις –στη Bουλή ή στο YΠEXΩΔE– της διυπουργικής επιτροπής για τα μεγάλα έργα. Aυτή της η δραστηριότητα αναφέρεται στο επίσημο βιογραφικό της ως εξής: «Kυρίως ασχολήθηκε με τις συμβάσεις μεγάλων έργων (Aεροδρόμιο Σπάτων, γέφυρα Pίου-Aντίρριου κ.λπ.), έχοντας τη θέση της Γραμματέως στην Eπιτροπή Mεγάλων Έργων, το αρμόδιο συντονιστικό διυπουργικό όργανο» (τα κεφαλαία είναι του βιογράφου της). Eίναι σαφές ότι ο βιογράφος της κ. Aποστολάκη αρέσκεται στα μεγάλα λόγια, που όμως δεν έχουν και πολλή σχέση με την πραγματικότητα. Παρεμπιπτόντως, όταν ρωτούν την ίδια «από πότε είστε στο ΠAΣOK;» απαντά «από τη δεκαετία του ’90», εννοώντας όμως το 1999, το τελευταίο έτος δηλαδή της δεκαετίας. Στο γραφείο της στον δεύτερο όροφο της Bουλής, στον χώρο τέλος πάντων που μοιραζόταν με άλλους 8-9 δικηγόρους του νομικού γραφείου, τη συναντά (στα τέλη του ’95) ο υπουργός Eυάγγελος Bενιζέλος, ο οποίος μετά από μία (ακόμη) συνάντηση της διυπουργικής επιτροπής για τα μεγάλα έργα την πλησιάζει. Eίναι το ξεκίνημα μιας φιλικής σχέσης που θα έχει σαν αποτέλεσμα την υφυπουργοποίησή της.
Tην άνοιξη του 1996 της ζητά να γίνει σύμβουλός του. Στο Yπουργείο Δικαιοσύνης στην αρχή, στο Yπουργείο Πολιτισμού στη συνέχεια και στο Yπουργείο Aνάπτυξης τελευταίως. H κ. Aποστολάκη στεριώνει στο πλευρό του Eυάγγελου Bενιζέλου και όλοι πλέον την αναγνωρίζουν ως τον άνθρωπό του. Tο τελευταίο καλοκαίρι μάλιστα, το ζεύγος Bενιζέλου και το ζεύγος Aποστολάκη έκαναν μαζί διακοπές στη Σύρο. O πρωτοκλασάτος του ΠAΣOK ήταν παρ’ όλα αυτά πολύ αυστηρός με τη Mιλένα αυτή την άνοιξη, αποκαλύπτοντας λίγες ώρες μετά την ορκωμοσία της ότι «από το 1995 του έκανε συνεχή παράπονα που δεν την εμπιστεύεται όσο άλλους συνεργάτες του και δεν της αναθέτει πιο σοβαρά αντικείμενα».

 «Eγώ δεν την εμπιστευόμουν», είπε δηλαδή ο κ. Bενιζέλος και για όποιον δεν κατάλαβε, έσπευσε αμέσως να προσθέσει: «Aλλά δεν πειράζει, γιατί είναι σίγουρα σημαντικότερο το γεγονός ότι την εμπιστεύθηκαν τόσο οι ψηφοφόροι της B’ Aθηνών όσο και ο πρωθυπουργός». Στο ερώτημα γιατί ο πρωθυπουργός εμπιστεύθηκε τη Mιλένα Aποστολάκη κανείς απ’ ό,τι φαίνεται δεν έχει κάποια πειστική απάντηση. Oύτε η ίδια. «H κοινωνία είχε ανάγκη να δει νέα πρόσωπα στην πολιτική ζωή», είναι το μόνο που λέει.
Aν επιμείνεις («γιατί εσύ και όχι κάποιος άλλος;») προσθέτει δειλά: «Nομίζω ότι εκτιμήθηκε και ο λόγος μου». Tον Kώστα Σημίτη προσωπικά δεν τον γνωρίζει. «Tον είχα συναντήσει μόνο εθιμοτυπικά, δεν έχουμε προσωπικές ή κοινωνικές σχέσεις». Tο πιθανότερο είναι ότι ο πρωθυπουργός ξαφνιάστηκε με την απρόσμενη εκλογική επιτυχία της βουλευτού, ενώ από κάποιους πιθανόν κομματικούς του υποδείχθηκε το νέο που σηματοδοτεί η επιτυχία της. Πολλές φορές σ’ αυτή τη χώρα μια λέξη έχει για τον καθένα και άλλο περιεχόμενο. Aνανέωση για μερικούς σημαίνει αυτομάτως Aνδρουλάκης ή Bούγιας, για άλλους σημαίνει Kοντογιαννόπουλος ή Σουφλιάς και για άλλους απλώς Aποστολάκη. Eίναι πάντως δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ένας πρωθυπουργός κάνει υφυπουργό κάποιον που γνωρίζει μόνο από τηλεοράσεως ή από διηγήσεως, και όμως έτσι είναι. Tα ίδια βεβαίως έκανε και ο Aνδρέας Παπανδρέου, αλλά και τότε οι περισσότεροι το θεωρούσαμε αδιανόητο. O θυμός πάντως του Eυάγγελου Bενιζέλου ήταν μεγάλος εκείνο το απόγευμα της 12ης Aπριλίου για έναν επιπλέον λόγο. Aναμένοντας και ο ίδιος στο γραφείο του τη νέα κυβέρνηση, είδε «τη φίλη του Mιλένα» να μαζεύει τα πράγματά της. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Γιάννης Zαφειρόπουλος (ο μέχρι τότε υφυπουργός Aνάπτυξης), αποχαιρετώντας τον προϊστάμενό του του ανέφερε εν τη ρήμη του λόγου ότι στη θέση του έρχεται η Mιλένα. Στο άκουσμα της «είδησης» ο Eυάγγελος Bενιζέλος έμεινε άφωνος και όταν συνήλθε οι φωνές του ακούστηκαν παντού.
Bεβαίως, η κ. Aποστολάκη, που δεν θέλει τέτοιου είδους μέτωπα, έσπευσε δύο μέρες μετά την ορκωμοσία της να συναντήσει τον Eυάγγελο Bενιζέλο στο πολιτικό του γραφείο στην οδό Kουμπάρη στο Kολωνάκι. Kανείς δεν ξέρει αν η παρεξήγηση λύθηκε. Tο σίγουρο είναι ότι κι αν ο κ. Bενιζέλος δεν σταθεί εμπόδιο στην πολιτική καριέρα της πρώην συμβούλου του, είναι άλλοι που ευχαρίστως θα το επιχειρήσουν.

Aκόμα και σήμερα, που έχει κατακαθήσει ο προεκλογικός κουρνιαχτός, υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι να σου υπενθυμίσουν γεγονότα, συνοδεύοντάς τα με μικρά και μεγάλα ερωτηματικά. Θα επιμείνουν ιδιαίτερα για τη Nα σου επισημάνουν δηλαδή την εύνοια που έδειξαν ορισμένα ηλεκτρονικά MME στο πρόσωπο της υποψήφιας βουλευτού.ν εύνοια της τηλεόρασης του ANT1, με την εμφάνιση της οποίας άνοιξε αλλά και έκλεισε η τηλεοπτική τελευταία προ τον εκλογών Παρασκευή (η σημαντικότερη ίσως προεκλογική ημέρα). Aρκούν όμως κάποιες (καλές έστω) εμφανίσεις για να εκλεγεί κανείς τέταρτος στο ψηφοδέλτιο του ΠAΣOK της B’ Aθηνών; Όχι, λένε οι περισσότεροι. «Όχι αν δεν έχουν οργανωμένο μηχανισμό στην αχανή B’ περιφέρεια».


H καλή σχέση με την επιτροπή οργανωτικού και με τον υπεύθυνό της Mιχάλη Nεονάκη είναι για πολλούς ένας από τους λόγους της επιτυχίας της κ. Aποστολάκη, η οποία «σταυρώθηκε» ομοιόμορφα –πράγμα σπάνιο– στην B’ περιφέρεια. Στη δυτική Aθήνα είχε ίσως ένα προβάδισμα, έχοντας την ευθύνη των τοπικών οργανώσεων από την πλευρά του τομέα οργανωτικού, αλλά στη βόρεια και τη νότια πώς είναι δυνατόν να πήγε καλά, αναρωτιούνται οι συντρόφοί της. Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα ίδια ερωτήματα ήθελε να κάνει δημοσίως μάλιστα ο Eυάγγελος Γιαννόπουλος (που κατέλαβε την τελευταία θέση στη B’ Aθήνας), αλλά τελικά, ενθυμούμενος ίσως και την πάλαι ποτέ στενή του σχέση με τη μητέρα της, το μετάνιωσε. Όλοι πάντως οι αντίπαλοί της παραδέχονται ότι η κ. Aποστολάκη έκανε ένα πολύ σφιχτό από άποψη εξόδων προεκλογικό αγώνα. H ίδια λέει ότι ξόδεψε μόνο 7.000.000 δρχ., όταν το όριο για τη B’ Aθηνών ήταν 35.000.000 δρχ. Kαι λέει αλήθεια, αφού άνοιξε μόνο ένα εκλογικό κέντρο στην Kαλλιθέα, το άλλο στην Πετρούπολη τελικά ούτε που το εγκαινίασε και είχε μόνο ένα πολιτικό γραφείο στην Kατεχάκη, ενώ το υλικό που διένεμε ήταν αρκετά «φτωχό» (όχι από πλευράς βιογραφικού βεβαίως).

H λιγομίλητη Mιλένα Aποστολάκη, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως να ετοιμαζόταν από καιρό για τις εκλογές του 2000. ’λλωστε μια (πρώην απ’ ό,τι φαίνεται) φίλη της ισχυρίζεται ότι ο γάμος της με τον οικονομολόγο Γ. Δημολίτσα, ο οποίος δουλεύει για την ευρωπαϊκή επιτροπή και βρίσκεται συνήθως εκτός Eλλάδος, θύμιζε περισσότερο προεκλογική φιέστα και λιγότερο τον γάμο μιας 33χρονης δημοσίου υπαλλήλου, έστω και συμβούλου υπουργού. Έγινε το καλοκαίρι του 1998 στη Pηγίλλης και στη δεξίωση στο Xίλτον όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠAΣOK έμειναν ικανοποιημένα από την περιποίηση, όχι όμως και οι παλιές της φίλες που με δυσκολία βρήκαν ένα τραπέζι να καθίσουν. Mετά τον γάμο η κυρία Aποστολάκη δεν άλλαξε, μόνο άρχισε να ξανοίγει τα μαλλιά της, που από σκούρα καστανά κοντεύουν να γίνουν ξανθά. Eπέστρεψε μάλιστα γρήγορα στη θέση της στο Yπουργείο Πολιτισμού —αναβάλλοντας για λίγο το γαμήλιο ταξίδι της— για να παραστεί αν και δεν ήταν υποχρέωσή της στην υπογραφή της «πολιτιστικής Oλυμπιάδας». H απόφασή της να είναι παρούσα ανά πάσα στιγμή ήταν πλέον οριστική.

Λίγο πριν τις εκλογές, διεκδίκησε με ένταση τη θέση του διευθυντή του γραφείου του κ. Bενιζέλου. Aν τα είχε καταφέρει, μάλλον δεν θα σκεφτόταν να κατέβει υποψήφια στη B’ Aθηνών…
Y.Γ. Oλοκληρώνοντας αυτό το κείμενο σκέφτομαι, γιατί το έγραψα; Όχι ότι δεν είναι αλήθεια τα όσα αναφέρονται. Pωτώντας έμαθα πολλά περισσότερα για την κ. Aποστολάκη και έγραψα μόνο όσα μπόρεσα να διασταυρώσω και όσα βέβαια δεν άπτονται της ιδιωτικής ζωής. Παρέλειψα μάλιστα άλλα, που έκρινα ότι έχουν μόνο ανεκδοτολογική αξία. Mου είπαν, ας πούμε, ότι στην παραλαβή του Yφυπουργείου (Eμπορίου) από τον κ. Xαραλάμπους, η μητέρα της ταράχθηκε και αντέδρασε μεγαλοφώνως όταν συνειδητοποίησε ότι η κόρη της θα συναλλάσσεται πια και με χοντρεμπόρους! Aλλά ένα τέτοιο ανάλογο ή παραπλήσιο κείμενο θα μπορούσε να γραφτεί και για ορισμένα άλλα κυβερνητικά στελέχη ή βουλευτές, που βρέθηκαν αυτή την εποχή ξαφνικά στην πρώτη γραμμή.…"http://witnessfree.blogspot.com

το είδαμε στο http://www.olympia.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου